نينجا ها سوار كاران  ماهري نيز بودند  و گر چه اشخاص ديگري غير از  اشراف و جنگجويان مجاز به سوار كاري  نبودند  اما گاهي ضروري  بود كه نينجا براي گريز از مهلكه بر پشت اسب بنشيند و هنگامي كه او سوار بر اسب مي شد ديگر هيچ كسي به گردش هم نمي رسيد از همه اين ها گذشته مهارت نينجا در طبابت او را پزشك خودش كرده بود او مي توانست اثر  نيش حشرات . گياهان سمي . نا منظمي كار روده ها و ناراحتي هاي عمومي را كه گاهي دچار ان مي شد خود معالجه  كند يا حداقل ان را تسكين دهد او زخمها يي را كه احتمال عفونت داشت با قرار دادن نوعي كپك خاص كه به صورت ضماد تهيه مي شد مستقيما  در محل زخم درمان مي كرد  حتي ديده شده است كه نينجا ها در موارد ي كه خطر دستگيري يا احتمال مرگ بر اثر عفونت زخم وجود داشته است اقدام به قطع اعضاي بدن خود كرده اند  مي توان گفت تقريبا  هيچ نينجايي نبود كه از  دانش عملي تركيب و استفاده از زهر هاي مهلك بي اطلاع باشد  اگاهي قابل ملاحظه  نينجا در مورد اناتومي و فيزيولوژي بدن انسان امكان تجزيه و تحليل  زهر ها و اثر  ناتوان  كننده انها را در زماني  كه اين زهر ها  براي دشمن  مورد  استفاده قرار مي گرفت فراهم مي كرد هر  يك از مسلكهاي نين جو تسو  شيوه هاي  تهيه زهر مخصوص به خود را داشتند و مي توانستند زهر هاي بسيار موثر و مهلكي تهيه كنند بخصوص ان دسته از زهر ها كه از كبد يا ديگر اعضاي حيواناتي  نظير  وزغ . خرس . عنكبوت . زنبور . مار يا مارمولك گرفته  مي شد  بسيار كشنده بود اين زهر ها چنانچه  به ميزان  مناسبي  مخلوط و در چاي . برنج . شراب يا ديگر موارد خوراكي ريخته مي شد اثر مهلك خود را بسيار سريع و به نحو موثري  اشكار مي كرد  .....